ในโรงอาหาร มหาเศรษฐีหนุ่ม ณรงค์เดช ยื่นบัตรทองเสนอช่วยเหลือ แต่นักศึกษาทุนยากจนอย่าง สุจิตรา ปัดมันทิ้งพร้อมตะคอกกราด “อย่าเอาเงินเหม็น ๆ มาดูถูกฉัน!” บัตรทองร่วงลงพื้น ฉัน ผู้จนกว่าเธอ รีบก้มเก็บ แล้วยื่นคืนให้เขาอย่างนอบน้อม แววตาของณรงค์เดชไหววูบ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ถ้าเธอพูดให้สุจิตรารับบัตรใบนี้ได้ ฉันจะอุปถัมภ์เธอด้วย ค่าเล่าเรียน ค่าใช้จ่าย… ฉันดูแลทั้งหมด” ฝั่งหนึ่งคือศักดิ์ศรีที่ไม่ยอมก้มหัวให้เงิน อีกฝั่งคือความจริงที่ต้องยอมศิโรราบเพื่ออยู่รอด ทางแยกของโชคชะตา… จึงเปิดออกต่อหน้าพวกเธอสองคน