ชายแดนเป่ยเหลียงเข้าขั้นวิกฤต ฉินหยูนซูจึงทูลขออาสาไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีด้วยตนเอง หยูนซูเติบโตมาพร้อมกับรัชทายาทเป็นเพื่อนเล่นวัยเด็กที่ผูกพันกันมานานนับสิบปี ตราบใดที่รัชทายาทอยู่ในเฟิงตู ทั้งสองตัวติดกันแทบไม่ห่างกาย ทว่าบัดนี้ ฉินหยูนซูกลับยอมทิ้งอวี่เหวินฮู่ ผู้เป็นรัชทายาท เพื่อเดินทางไปแต่งงานที่เป่ยเหลียงเพียงลำพั ฮ่องเต้ทรงไม่เข้าใจ แต่ฉินหยูนซูนั้นแน่วแน่เด็ดเดี่ยว ในยามที่รัชทายาทไม่สนคำครหาของผู้คน และดึงดันจะแต่งตั้งหลินชิงเหยา น้องสาวขององครักษ์ขึ้นเป็นพระชายา นางก็หมดใจและสิ้นหวังในตัวรัชทายาท ไม่คิดเรียกร้องสิ่งใดจากเขาอีกต่อไป ฮ่องเต้จึงมีราชโองการ แต่งตั้งฉินหยูนซูเป็นองค์หญิงพิทักษ์แคว้นและให้ออกเรือนในอีกเจ็ดวันข้างหน้า อีกด้านหนึ่ง องค์รัชทายาทผู้ซึ่งเชื่อมั่นเสมอมาว่านางในดวงใจวัยเด็กจะไม่มีวันทิ้งตนไปไหน กลับยังไม่ระแคะระคายเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย